700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Reviews Birdman

Published on maart 6th, 2015 | by Sophia Van Keer

0

Birdman – Alejandro G. Iñárritu

What do we talk about, when we talk about Birdman? De liefde voor cinematografische parels natuurlijk! Voor de eerste keer sinds jaren wist de conservatieve Academy een Oscar toe te kennen aan (geloof me) de beste film van het jaar: Birdman. Het ongetwijfeld invloedrijke meesterwerk van de Mexicaanse regisseur Alejandro González Iñárritu (Amores Perros, 21 Grams, Babel) is om lyrisch van te worden en ging niet zonder reden met vier beeldjes aan de haal. Laten we eerst nog even de andere belangrijkste winnaars van de Oscars overlopen.

Voor haar rol als alzheimerpatiënt in de film Still Alice kreeg Julianne Moore dit jaar een Oscar voor Beste Actrice. De verdienste van de film is dat hij ondanks het zware thema toch niet al te deprimerend is. Dit geldt ook voor de biopic The Theory Of Everything. De Oscar voor Beste Acteur ging naar Eddie Redmayne voor zijn vertolking van Stephen Hawking. De Oscar voor Beste Actrice in een bijrol ging naar Patricia Arquette in Boyhood. Haar speech voor gelijke lonen voor mannen en vrouwen werd een van de hoogtepunten van deze ceremonie. Ten slotte kreeg J.K. Simmons voor zijn rol als agressieve drumleraar in Whiplash de Oscar voor Beste Acteur in een bijrol.

Terug naar Birdman, waarin Michael Keaton de rol neerzet van de melancholische Riggan Thomson, die worstelt met zijn ego en zijn carrière. Om de film ten volle te verklaren, moeten we even terug in de tijd. Michael Keaton, geboren als Michael Douglas, laat zijn naam veranderen om verwarring te vermijden met de acteur Michael Douglas (Wall Street, Fatal Attraction). Hij kiest voor de familienaam Keaton als eerbetoon aan de legendarische komiek Buster Keaton. In de jaren 80 wordt hij immens populair dankzij zijn hoofdrol in de Batmanfilms van Tim Burton (1989 en 2002). Daarna wordt het weer stil rond Keaton. Hij werkt nog mee aan kleinere filmprojecten, maar evenaart nooit meer zijn Batman-succes. Hij raakt zelfs in de vergetelheid, tot hij besluit mee te werken aan Birdman. Iñárritu heeft er intussen al een mooie carrière opzitten en mag zich een succesvol Hollywoodregisseur noemen. Birdman is de eerste samenwerking tussen Iñárritu en Michael Keaton en de tweede met Naomi Watts, die haar rol uit Mulholland Drive (David Lynch) dunnetjes overdoet: die van jonge, naïeve, ambitieuze actrice die het wil maken in Hollywood. De gewaagde keuze van Iñárritu om voor Keaton te gaan is even ingenieus als fascinerend. Deze unieke samenwerking levert vuurwerk op. 

One-take-movie

Niet alleen de samenwerking is uniek, ook de stijl die Iñárritu hanteert is boeiend van begin tot einde. We volgen de verschillende personages door de wandelgangen en achter de schermen van een toneelhuis. De personages worden bijna voortdurend op de rug gefilmd. Er kwam een steady-cam aan te pas en verschillende long-takes. Het lijkt wel of de hele prent in één take is opgenomen, maar dat is niet het geval. Dat record staat nog steeds op naam van Russian Ark, de film van Alexander Sokurov uit 2002. Een goede voorbereiding leverde het gewenste resultaat. Deze stijl wordt gekenmerkt door long-takes van soms verschillende minuten met als doel de band tussen de acteurs en het publiek te versterken. Spitsvondige dialogen en interacties worden uitgepuurd. Alles staat of valt met de prestaties van de acteurs die een sterk staaltje method-acting moeten leveren. Een spectaculaire stijlbreuk voor Iñárritu.

Raamverhaal

Birdman speelt zich af achter de schermen van een toneelstuk op Broadway, New York. Ironisch genoeg is het decor van het toneelstuk in de film dus ook het decor voor de film zelf. De protagonist Riggan Thomson heeft een productie op poten gezet, gebaseerd op het toneelstuk What We Talk About, When We Talk About Love van Ray Carver uit 1981. Wat volgt is een reeks previews en een grootse avant-première. Thomson was ooit een gevierd Hollywood-acteur en speelde de hoofdrol in drie Birdman-films, over een actieheld in een vogelkostuum. Een duidelijke verwijzing naar en een parodie op de rol die Keaton speelde in de Batman-films. Een stem in zijn hoofd, letterlijk die van Birdman, achtervolgt hem overal en wijst al fluisterend en vijandig op zijn uitblijvend succes en op het feit dat hij maar een eendagsvlieg was en nooit zijn succes van Birdman kan evenaren. In die zin is deze film een parodie op de vergane glorie in Hollywood. Er wordt zelfs een allusie gemaakt over het gebruik van botox. Om aan de top te blijven, moet je geluk en succes kunnen combineren. In dit aspect is de film schatplichtig aan Sunset Boulevard van Billy Wilder uit 1950, waarin Gloria Swanson een aan lager wal geraakte Hollywood-actrice speelt. Birdman verschilt van Sunset Boulevard, omdat de vergane glorie nog actueler wordt gemaakt door de aanwezigheid van sociale media.

Naakt

Een ander element dat terugkomt in een theaterstuk of film is functioneel naakt. In de openingsscène van Birdman zien we Riggan Thomson al zwevend boven de grond mediteren in zijn kamer. Hij draagt slechts een witte onderbroek. Het is een shot op de rug. Zijn gelaat blijft aanvankelijk onzichtbaar voor de kijker. De scène suggereert dat de protagonist zich figuurlijk bloot zal geven. In de nu al legendarische scène loopt Thomson in zijn witte onderbroek over Times Square op zoek naar de ingang van het theatergebouw. De presentator van de Oscars dit jaar, Neil Patrick Harris, verscheen ook in een witte onderbroek op het podium bij wijze van parodie op en eerbetoon aan de film. In een derde scène gaat Riggan het gevecht aan met Mike Shiner (Edward Norton), de jonge populaire Hollywood-hunk die de theaterproductie naar zijn hand tracht te zetten. Riggan vindt hem achter de schermen onder de zonnebank. De zonnebank verwijst naar de ijdelheid van jonge acteurs. Het lichaam is het instrument van elke acteur. Net daarom moeten ze er zoveel aandacht aan besteden. Een knappe acteur blijft nieuwe rollen binnenrijven. Mike staat symbool voor de jonge generatie Hollywood-acteurs: knap, zelfverzekerd, ijdel en ambitieus. Riggan herkent zichzelf in Mike, maar wil de touwtjes zelf in handen houden. Eén van de leading ladies van deze jonge generatie op dit moment is Emma Stone, die de rol speelt van Sam, de drugsverslaafde dochter van Riggan die net uit de ontwenningskliniek komt. Alweer een intrigerende casting-zet van Iñárritu.

Popcultuur

Birdman is doorspekt met allerlei verwijzingen naar legendarische figuren uit de popcultuur en de sterren van het grote scherm. Zo komen de dood van Michael Jackson en Farah Fawcett aan bod. Verder haalt Riggan het succes aan van acteurs als Jeremy Renner (“that dude from The Hurt Locker”) en Ryan Gosling. Sam, de dochter van protagonist Riggan Thomson, speelt constant in op het belang van sociale media om de carrière van haar vader nieuw leven in te blazen. Het verbaast haar dat hij geen Facebook-pagina heeft of geen account op Twitter. Wanneer Riggan dan plots per toeval bijna naakt over Times Square paradeert, staat iedereen klaar met de smartphone om de “grote Riggan Thomson” te filmen. Mensen roepen letterlijk: “There he is, it’s Birdman!” Het voorval maakt hem populair op YouTube en geeft ironisch genoeg een boost aan zijn vastgeroeste carrière. De aanzet tot een comeback is een feit.

Liefde

Iñárritu speelt handig met allerlei facetten van de liefde. De liefde voor acteren (theater en film) zit Riggan in het bloed. Er is letterlijk niets anders waar hij zo goed in is. De liefde voor zijn gezin probeert hij te herontdekken. Hij wil graag de brokken lijmen met zijn dochter en ex-vrouw. Recensent Tabitha (Lindsay Duncan) wijst hem erop dat hij nooit een succesvol acteur is geweest: “You were a celebrity”. Mike Shiner maakt hem attent op het feit dat populariteit en prestige niet hetzelfde zijn. Birdman kaart in essentie de grote kloof aan tussen geliefd zijn en bewonderd worden. De volledige titel van de film is Birdman: or the great virtue of ignorance. De toekomst is onzeker, maar zolang we ons niet laten leiden door de meningen van anderen, komt het goed. Het onderscheid maken tussen fictie en realiteit is belangrijk. Pure liefde is altijd de beste gids. Een instant klassieker is geboren.

Tags: , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885