700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Cinema cloud of sils maria

Published on september 13th, 2014 | by Bavo Blanckaert

0

Clouds of Sils Maria

Bewegen wij ons voort door de tijd of blijven wij staan en spoelt de tijd als golf over ons? Het is een gedachte die opkomt bij het kijken naar Clouds of Sils Maria, die op het laatste festival van Cannes deel van de hoofdcompetitie uitmaakte maar verrassend met lege handen naar huis ging. Juliette Binoche kruipt in de huid van een actrice die in de bewerking van een theaterstuk meedoet waarmee ze twintig jaar geleden doorbrak. Ze wordt zo geconfronteerd met het verstrijken van de tijd en de sporen die dat op een mens achterlaat. Olivier Assayas maakt van dat uitgangspunt een lucide film waar onder het helder vertelde verhaal heerlijk ontembare vragen kronkelen.

Actrice Maria Enders (Binoche) weet het niet zeker: moet ze opdraven in een herbewerking van Die Maloja-Schlange? Ooit speelde ze er Sigrid in, een jonge, ambitieuze vrouw die een passionele relatie aangaat met haar oudere werkgeefster Helena maar haar ook tot zelfmoord drijft. Twintig jaar na de première van het stuk is Maria te oud geworden om Sigrid opnieuw te vertolken en dus vraagt de regisseur haar in plaats daarvan Helena gestalte te geven. De rol van Sigrid gaat naar een jonge Hollywoodactrice (Chloë Grace Moretz) die de celebrityschandalen aan elkaar rijgt. Misschien omdat ze de zopas overleden auteur van het theaterstuk eer wil bewijzen, maar misschien nog meer omdat meedoen haar de kans biedt een stukje van haar verleden te herbeleven, trekt Maria met haar assistente Valentine (Twilight-ster Kristen Stewart) de bergen van Sils Maria in om er de toneeltekst voor te bereiden.

Het duurt niet lang of Maria wordt er met zichzelf geconfronteerd, of eerder, met de Maria die ze was toen ze zich de tekst zo lang geleden voor het eerst eigen maakte. De tijdskloof die met de theatertekst als brug onder haar voeten gaapt, spoort haar aan om haar veranderde visies op de mens, de kunst en het leven onder ogen te komen. Assistente Valentine vormt daarbij zowel het klankbord voor als de katalysator van de daaraan gekoppelde twijfels. En misschien spiegelt de relatie tussen Sigrid en Helena zich op den duur ook wel in de relatie tussen Maria en Valentine, zodat de net afgebakende grenzen tussen fictie en werkelijkheid venijnig vervagen.

Clouds of Sils Maria nestelt zich zo in een rijtje films die hun eigen fictie, en zo de mechaniek van ensceneren en acteren, ondervragen. Kijk ook maar naar Opening Night van John Cassavetes, Vanya on 42nd Street van Louis Malle, INLAND EMPIRE van David Lynch of heel recent nog Venus in Fur van Roman Polanski. Het maakt van Clouds of Sils Maria een associatiespel dat de kijker uitnodigt verbanden te leggen tussen wat voor gefingeerde personages is geschreven en wat zich tussen echte mensen afspeelt, tussen rol en eigen identiteit, tussen de ideeën die in een intellectueel toneelstuk zitten en de gedachten die in een van special effects bolstaand Hollywoodspektakel huizen. Alles schijnt wel ergens een variant of herhaling van te zijn.

Voor hij met filmen begon, verdiende regisseur Olivier Assayas de kost als filmcriticus. Hij trad daarmee in de voetsporen van enkele door hem bewonderde cineasten van de Nouvelle Vague die op het einde van de jaren vijftig dezelfde overstap maakten. Misschien is het daarom dat sommige van Assayas’ films, zoals deze, een expliciet zelfreflexieve houding tegenover het medium aannemen. Ook in Irma Vep uit 1996 volgde hij het wel en wee van een actrice, daar ging het over een Chinese ster die in Parijs een remake van Louis de Feuillade’s filmreeks Les Vampires (1915) draait. Ook die film vroeg zich zo af of de perceptie van een ouder kunstwerk verandert in het licht van de almaar voorttikkende tijd? En als het begrip van een kunstwerk verschuift, wat zegt dat dan over de veranderingen in ons, die ernaar kijken?

Voor het grotendeels Engelstalige Clouds of Sils Maria deed Assayas een beroep op twee bekende Amerikaanse sterren. Kristen Stewart en Chloë Grace Moretz bewijzen ermee dat ze meer kunnen dan ze reeds in het beperkende keurslijf van hun Hollywoodproducties lieten zien. Juliette Binoche imponeert als de belichaming van de hoofdvragen van de film: is tijd de voorwaarde om nieuwe ideeën op te doen of zorgt het verstrijken van de tijd er integendeel voor dat we ons vastbijten in dogmatische gedachten en een gestold wereldbeeld? En moeten we bang zijn van de tijd en van ouder worden? Het niveau van beschaving van een samenleving kan je afleiden aan de manier waarop met ouderdom wordt omgegaan, zo stelde de Franse schrijfster Simone de Beauvoir in La Vieillesse uit 1970. In een (film)cultuur waarin het ideaal van de jeugd op een voetstuk wordt geplaatst, strijdt Maria om een waardevolle notie van ouder worden.

Als Maria met zichzelf in het reine wil komen, zal ze moeten leren ja te zeggen tegen de veranderingen die de tijd met zich meebrengt. Ze moet leren ja te zeggen tegen al die vreemde elementen van het bestaan want: ‘dit laatste, gelukkigste, exuberant-overmoedigste “ja” tegen het leven is niet alleen het grootste inzicht, het is ook het diepste. Niets van wat bestaat kan weggecijferd worden, niéts kan gemist worden,’ zo schreef de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche in Ecce Homo (1888). Wanneer hij aan zijn boeken werkte, doolde hij soms net als Maria en Valentine door de heuvels van Sils Maria. Misschien is het daarom dat die gedachte ook door de film zweeft. Clouds of Sils Maria toont dat we niet bang van de tijd hoeven te zijn.

FILMCREDITS     Regie en scenario: Olivier Assayas     Met: Juliette Binoche, Kristen Stewart, Chloë Grace Moretz, Lars Eidinger     Productie:  Sylvie Barthet, Karl Baumgartner, Rémi Burah, Charles Gilibert, Martin Hampel, Thanassis Karathanos, Jean-Louis Porchet, Gérard Ruey     Fotografie: Yorick Le Saux

Tags: , , , , , , , , , , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885