700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Essays Samuel Beckett

Published on februari 19th, 2015 | by Ginette Bauwens

0

De dode levende en de levende dode: een korte bedenking

“Dat noemt hij leven, de afstand van hier naar de deur. Daar zit alles in.” (Naamloos)

“De dood is een tijdsprobleem, de eigenlijke tijd is tussen. In ons denken leeft de gedachte van de dood, zo leven we zonder hoop en wanhoop, al leeft in ons de eeuwigheid, de hoop en de wanhoop. We hopen nooit tevergeefs geboren, geleefd en geschreven te hebben,” schrijft Leopold Flam in De kosteloze vrijheid. De dood zien we nooit direct, nooit face à face. Krapp ziet de dood niet, hij hoort hem.

Vanuit de dood wordt het leven absurd, maar vanuit de bewustwording dat het leven absurd is, wordt alles zinvol – dit toont ons Samuel Beckett. Hij raadt het leven bijna af, hij toont ons geen helden, geen gladiatoren, geen opperwezens. Hij toont ons geen stukken met een goed einde, hij toont ons doodgewone mensen met miserabele trekken die ons doen denken aan zwervers, clowns, clochards. Hij schept de dagelijkse wereld als een nachtmerrie. Hij schept voor ons het verval van de wereld met op het einde alleen de herhaling van het begin – het spel kan altijd opnieuw gespeeld worden, misschien nog afgrijselijker en wreder.

In zijn beginstukken gaat het enkel om de absurde sfeer die men ook bij Eugène Ionesco terugvindt – denken we aan La cantatrice chauve (1949) of La leçon (1950). Op het laatst wordt de hele wereld absurd. Beckett spot hiermee: in zijn stuk Breath horen we alleen een angstaanjagende adem, waardoor we ons duidelijk worden van alle afwezigheid – afwezigheid van personen, van God, de onwerkelijkheid van het leven, die juist de tijd duurt van een stuiptrekking, een zucht, een kreet. De metafysische leegte.

Beckett presenteert zijn personages nooit in een dramatische situatie, handelingen worden herleid tot kleine bezigheden, de dialoog wordt beperkt tot banaliteiten die de mens zegt in “dode momenten”. Door burleske overdrijvingen toont hij ons het verschrikkelijke en geeft ons de zin voor het leven. Empedocles op de top van de Etna weet zich voor het volgende moment geplaatst: ofwel springt hij in de vlammen, in het gat van de aarde, de dood, ofwel doet hij de sprong naar het leven, eenzaam, met het vuur van de opstand in zich. Dat is een politieke, metafysische keuze waaraan iedereen deelneemt.

Tags:


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885