700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Reviews Peter Verhelst

Published on april 3rd, 2015 | by Anneleen Winten

0

De kunst van het crashen – Peter Verhelst

Waar de gedachte stopt, begint Verhelst te denken

Postmodernisten, vaak ook wel mensen genoemd die in hun werk een ondoorgrondelijke boodschap stoppen met details die er op het einde niet meer blijken toe te doen. Peter Verhelst past perfect in dit rijtje. De eerste pagina’s (en dan heb ik het niet over de eerste vijftig, maar de eerste tweehonderd) van zijn werk De kunst van het crashen (2015) waren een raadsel voor mij. Ik had zelfs de neiging om het boek dicht te klappen en tussen andere boeken te plaatsen die stilaan in de vergeetput van mijn herinnering zijn gegooid. Waarom ik Verhelsts boek nu daarentegen koester als een van de mooiste werken uit mijn boekenkast, heeft te maken met pagina 211.

De kunst van het crashen gaat over vergeten, vergeten worden, opnieuw herinnerd worden, de dunne grens tussen leven en dood die hiermee gepaard gaat, maar vooral over de tijd die hier en nu wel bestaat, maar ergens anders volledig afwezig is. Verhelst heeft zopas een auto-ongeluk overleefd en mag van geluk spreken dat hij nog deel uitmaakt van de “echte” wereld. Terwijl zijn auto drie keer rondtolde, heeft Verhelst bestaan in een andere wereld. Een wereld waar de modale mens het bestaan niet van kende.

Er wordt een universum gecreëerd met sabeltandtijgers, mammoeten, vliegtuigen die neerstorten, wilde beesten die achter een man met een oranje rugzak aan zitten (wat naar mijn bescheiden mening Verhelst zelf moet zijn), een zekere Eerste Kat van Istanbul en een Hond van Afrika, Marcel de overleden grootvader en tal van andere personages die op hun eigen wijze – en ten spijt van sommigen – een plaatsje hebben veroverd in de wereld-die-niet-leeft.

Er is sprake van een soort droomwereld zonder dat deze bestaat uit zoetigheid: het echte leven wordt beschouwd vanuit een nieuw punt. Het stadium tussen leven en dood wordt belicht en de liefde wordt naar voren geschoven als datgene wat het leven ondanks alles de moeite waard maakt en de grootste kracht die ervoor zorgt dat iemand niet wil sterven. Verhelst beschrijft op poëtische wijze een stukje ongekende wereld, terwijl hij soms een tipje van de sluier licht met vragen zoals “Wie wil je het laatste zien als je doodgaat?”. En verder niets. Dat is zijn alinea, maar die is zo sprekend dat er geen woorden extra voor nodig zijn.

Ik moet toegeven, het is niet allemaal aangenaam om te lezen en op sommige momenten werd ik zelfs lichtelijk geïrriteerd door de onduidelijkheid die er heerst in het hele boek. De mist waar Verhelst over spreekt in zijn hoofd door het ongeval, is een mist die ook aanwezig is tijdens het lezen zelf. Je ziet figuren in een waas, maar hebt geen idee wat ze doen en vooral ook niet waar ze zich bevinden. Tot op pagina 211, dan vallen alle puzzelstukjes in elkaar.

Die wereld waar geen woorden voor zijn, een wereld waarin de “Sandytijd” regeert, moeten we blijven koesteren. Daar worden de herinneringen gemaakt van het leven.

Tags:


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885