700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Essays Gelukkige dagen

Published on februari 20th, 2015 | by Ginette Bauwens

0

‘Gelukkige dagen’ of eindeloos optimisme

De scène toont een uitgestrekt, verschroeid grasveld dat zich in het midden tot een kleine heuvel verheft. Er is een zachte glooiing naar voren en naar beide zijden van het toneel. Schel licht. Precies in het midden van de heuvel zien we een vrouw, Winnie, ongeveer vijftig jaar oud. Ze ziet er goed uit, heeft een volle boezem en is tot haar middel ingegraven. Links van haar op de grond staat een grote zwarte tas, rechts van haar een ongeopende parasol. Achter haar en achter de heuvel verborgen ligt Willie op de grond te slapen. Willie leeft als een soort groot insect en zegt weinig, slechts enkele vreemde dingen. Men denkt onmiddellijk aan Kafka’s ‘De gedaanteverwisseling’. “Hij is van geen tel, hij mag niet meespelen, hij is een uitgestotene. Hij is er te veel.” Tot zover Kafka in het boek waarin een man ontwaakt en onthutst vaststelt dat zijn lichaam dat van een insect geworden is.

Het spektakel is een onophoudelijke monoloog van Winnie, die ongeveer de hele dag doorpraat. Haar monoloog bestaat uit haar herinneringen, het openmaken en sluiten van haar wondergrote tas, haar ongelooflijke optimisme en het prijzen van de “nieuwe dag” en zijn “deugden”. De kleinste bevrediging is voor haar genoeg om zich vol lof over de dag uit te spreken. Zolang haar hoofd boven de grond uitsteekt, projecteert ze zichzelf in de toekomst. Winnie praat met een ongelooflijk optimisme. Zelfs in het tweede deel van het stuk, wanneer ze bijna volledig in de grond gezakt is en de onmogelijkheid ondervindt om haar hals nog te bewegen, zelfs dan blijft ze praten. Constant bezig met zichzelf, haar grote tas, haar parasol en haar spiegel. Ze praat verder over “gelukkige dagen”. Wanneer Willie helemaal zwijgt, vertelt zij verder haar oude geschiedenis. Soms, heel even, vluchtig, ziet ze de toestand onder ogen, wordt haar stem zachter – even maar, daarna duikt haar onverwoestbaar optimisme weer op. Elke korte bewustwording wordt opnieuw tenietgedaan. Alles wat haar nog rest, zijn haar woorden, haar bijna kinderlijke gebrabbel en Willie, die nog steeds dichtbij is en misschien nog luistert.

Op het einde komt Willie tot bij haar gekropen, maar waarom? Om haar revolver te grijpen of om haar gezicht te stelen?

De situatie waarin dit stuk zich afspeelt is leeg en naakt, elke actie is dan ook nutteloos. De handelingen van de personages zijn absurd: het openen en sluiten van de parasol. Het einde is aangekondigd, het verval neemt elke dag toe, de strijd die ze strijden is nutteloos. Winnie weet dat, ondanks haar optimisme. Ze weet dat zelfs de woorden haar verlaten hebben, dat haar geheugen meer en meer onjuist is, maar ze klemt zich vast aan het laatste dat haar rest.

Haar humor is de meest zwarte die Beckett ooit geschreven heeft. Winnie kan niet meer bewegen, maar Beckett laat haar uitroepen: Quelle malédiction, la mobilité! Voor Winnie is het genoeg haar eigen ego te vinden, een oor dat luistert, want zelfs als alles uitgestorven is, moet men doorpraten, doordoen met hulpeloze seinen geven en hopen dat er iemand luistert en… misschien antwoordt?

Tags:


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885