700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Reviews Hoe ik talent voor het leven kreeg

Published on april 10th, 2016 | by Meerkat Magazine

0

Hoe Ik Talent Voor Het Leven Kreeg

Hoe ik talent voor het leven kreeg is een roman van de Iraaks-Nederlandse auteur Rodaan Al Galidi.
Het beschrijft hoe de Iraakse vluchteling Semmier Kariem asiel tracht te krijgen in Nederland. Het
verhaal legt vooral de klemtoon op de eigenaardigheden van de asielprocedure en hoe een
buitenstaander aankijkt tegen Nederland en Europa.
Al Galidi is zelf een asielzoeker geweest en zo zit er een groot element van non-fictie in het boek
waar hij ook naar verwijst in het voorwoord.

“Misschien zal mij gevraagd worden of dit mijn verhaal is. Dan zeg ik: nee. Maar als
mij gevraagd wordt: Is dit ook jouw verhaal? zeg ik volmondig: ja. (…) Dit boek is fictie
voor iemand die het niet kan geloven, maar non-fictie voor iemand die ervoor open
staat. Of nee, laat dit boek non-fictie zijn, zodat de wereld waarin ik jarenlang heb
moeten verblijven, verandert van fictie in non-fictie.”

De ambiguïteit van deze passage wijst op een belangrijk thema: namelijk de spanning tussen
fictieve verhalen en non-fictieve elementen die we doorheen de hele roman terugvinden en wat vaak
ook verband houdt met de asielprocedure zelf.
Een eerste voorbeeld hiervan zijn de paspoorten van asielzoekers. Soms kopen zij valse paspoorten
om door Europa te kunnen reizen. Sommige daarvan zijn afkomstig van criminelen die zo hun
misdaden kunnen afschuiven op de nieuwe bezitters van hun paspoorten. Het is dus van vitaal
belang dat de asielzoekers de verhalen kennen achter die paspoorten. Zo is er Ismael die, zonder het
verhaal te kennen, een paspoort kocht van een drugssmokkelaar en zodoende werd gearresteerd
voor drugssmokkel.

Een tweede voorbeeld van de spanning tussen fictie en non-fictie, is het belang van de
geloofwaardigheid van de verhalen van de asielzoekers. Dit hangt immers samen met hoe groot de
kans op een verblijfsvergunning kan zijn. Zo kunnen bijvoorbeeld asielzoekers die geld genoeg
hebben, betaalde advocaten aannemen die vervolgens hun verhaal bijsturen en aanpassen. Maar ook
voor de Nederlandse medewerkers van het asielzoekerscentrum is het vluchtverhaal heilig. Dat
blijkt uit hun reactie wanneer Semmier hen probeert te waarschuwen voor een oorlogsmisdadiger
onder de asielzoekers: “’Het is belangrijk te weten dat een asielzoeker in Nederland slechts
verantwoordelijk is voor zichzelf en alleen voor zijn eigen vluchtverhaal. Geen asielzoeker in
Nederland heeft het recht zijn neus te steken in het verhaal van een andere asielzoeker.’”

Hiernaast wordt ook veel aandacht besteed aan de vaak wanhopige situatie van de asielzoekers.
Sommigen worden krankzinnig, anderen plegen zelfmoord of worden verslaafd aan drugs. Maar de
klemtoon wordt vooral gelegd op het wachten. Het – soms jarenlange – wachten op het kleinste
teken van vooruitgang omtrent de asielprocedure.

“Stel je een gebouw voor met vijfhonderd mensen
erin. Sommige mensen zijn te moe of te gek geworden van het lange wachten. Zo’n gebouw
verandert vanbinnen in een enorm graf, waarin de tijd van een paar honderd mensen begraven ligt.”

Het hoofdpersonage zelf verblijft negen jaar lang in het asielzoekerscentrum.
Al Galidi schetst hier dus een waarheidsgetrouw beeld van de asielzoekers en de tussenwereld van
het asielzoekerscentrum. Naast het verhaal van Semmier komen er ook vele zijdelingse verhalen
van andere asielzoekers aan bod. Verhalen die soms humoristisch zijn, maar vaker schrijnend en
absurd. Maar hier ligt ook een punt van kritiek: het boek is namelijk betrekkelijk lang (472
pagina’s). Al die zijdelingse verhalen helpen wel om een – min of meer – algemeen beeld te vormen
maar het zou beter zijn geweest voor het tempo om er enkele te schrappen. Een strak boek kan men
het niet noemen. Daarnaast is de stijl ook niet erg interessant. Al Galidi beheerst het Nederlands erg
goed maar zijn stijl is vooral beschrijvend en neutraal.

In conclusie, het boek is vooral interessant door een combinatie van twee aspecten. Het eerste
aspect is literair: de verwerking van de spanning tussen het fictieve en het non-fictieve. Het tweede
aspect is documentair: de realistische weergave van de asielzoekers en de pijn die een
asielprocedure kan teweeg brengen. Maar jammer genoeg ondermijnt het documentaire aspect het
literaire door een traag tempo en een te sobere schrijfstijl. Actueel gezien komt dit boek zeker niet te
vroeg. We worden namelijk geconfronteerd met een zware vluchtelingencrisis en het is meer dan
ooit nodig dat we de asielzoeker vooral als mens bekijken. En Al Galidi is er zonder twijfel in
geslaagd om voornamelijk de menselijkheid van de asielzoekers te tonen.

Tags: , , ,


About the Author


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885