700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Essays Kerstballen

Published on december 26th, 2014 | by Meerkat Magazine

0

Kerstmis bij de filosofen

Het kerstgebeuren is een traditie die gepaard gaat met verrijkende rituelen. We zijn ons er niet altijd van bewust, maar elk onderdeel in deze westerse traditie komt uit diepgewortelde gedachten, te vinden bij elk mens. Geloven in de kerstman, cadeautjes geven, lichtjes dronken worden tijdens kerstnacht, of naar de mis gaan: elk van deze herkenbare tradities is ons eigen. We zijn ons er echter niet altijd van bewust hoe ze tot stand komen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar enkele filosofen en een antropoloog om die tradities te bevatten. Samen met Plato, Nietzsche, Claude Lévi-Strauss en William James doe ik een poging om deze concepten uit te diepen.

Geen kerstfeest zonder familie

De plaats van de familie is vanzelfsprekend essentieel binnen de kersttraditie, maar hoe zit dat bij de filosofen? Iets moeilijker dan gedacht. De filosoof is vaak een solitair beest en heeft het soms moeilijk om zich aan zijn familie te binden. Menig filosoof vindt dat de familie beslag legt op zijn intellectuele beschikbaarheid. Ook grote sceptici zoals Cicero beweren dat identiteit pas gevormd kan worden wanneer men zich afscheidt van zijn familie. De navelstreng staat voor hem symbool voor het overdragen van pathologieën en ideologieën van deze tijd.

Wie identiteit zegt gaat ervan uit dat het individu bestaat. En de huidige maatschappij, gekenmerkt door individualisme, heeft juist nood aan zo’n familiaal gebeuren als Kerstmis. De familie is de bouwsteen van het individu, of we ons nu tegen de verkregen ideeën afzetten of niet. Het is een contradictie om te stellen dat we een individu zijn, want we zijn het pas geworden omdat onze familie ons die kans heeft gegeven.

Kerstmis is de ideale gelegenheid om de relatie individu-familie te herbekijken en misschien om, zoals Nietzsche, te beseffen dat je zonder de ambigue samenstelling van de familie nooit een kritisch denkend persoon had kunnen zijn, noch linguïstisch, noch biologisch.

God hoeft niet te bestaan om nodig te zijn

Dat beweerde Voltaire en eigenlijk had hij ook gelijk. In tijden van kerstvieringen is God omnipresent, dus waarom zou ik als ongelovige er ook niet eens bij stil staan? Zo kwam ik de Engelse theoloog William James tegen, die de gedachte van Voltaire verfijnt. Hij beweert dat de hypothese van God geldig is vanaf het moment dat ze een meerwaarde voor de mensheid betekent. We geloven allemaal in iets voordat we het kunnen bewijzen, en dat zorgt er juist voor dat we verder kunnen en ook verder willen. Van nature is dus iedereen gelovig, of je nu gelooft in een vrouw die je heel je leven graag zal zien of in God die omnipresent is.

God is eveneens een belangrijk onderdeel van geslaagde acties. Zonder God zou er geen leap of faith zijn. In een wereld met enkel mensen zouden we uitsluitend kunnen rekenen op onze eigen energie. Als God daarentegen in onze omgeving aanwezig is, kunnen we extra moed uit iets putten. Hij wordt hierdoor een placebo. William James desacraliseert op deze manier het geloof en ziet er een universeel gevoel van vertrouwen in.

De middernachtmis is voor mij het ideale moment om hierover te bezinnen. Nadenken over hoe God als intensifiëring kan werken, hoe hij ervoor kan zorgen dat mensen vreugde voelen, engagement, kracht en solidariteit. Maar om hiertoe te geraken, moeten we ons ook los kunnen maken van de interpretatie, de intolerantie, de rituelen van “onze God” die als filter fungeert en die geen plaats biedt voor het idee van God dat hier besproken wordt.

Waarom Kerstmis vaak gepaard gaat met alcohol

We hebben het al over de rol van de familie gehad en het belang van God. Voor we het over cadeautjes hebben, wil ik toch even bespreken waarom Kerstmis een feest is en vaak gepaard gaat met goede wijn. Zo stelt de Franse filosoof Roger-Pol Droit vast dat Kerstmis het escapistische feest bij uitstek is. Een moment waarop je in een bubbel leeft, waarop je je ontdoet van de miserie rondom je en waarop je zorgeloos bent. Om Roger-Pol Droit te citeren: “in een periode van vasten tegen de stoutigheid”. Dit feest dient dus om te ontsnappen aan de ondraaglijke lichtheid van het bestaan, en hoe kan je dat beter doen dan door je licht in het hoofd te voelen?

Aperitief, wijn en digestief: de heilige drievuldigheid van het kerstmaal. Ik ga het hier niet hebben over het overmatige gebruik waartoe menig filosoof zich heeft laten verleiden, maar wel over de benevelde toestand die ontstaat na een paar uur familiaal gebeuren. Om Epicurus te parafraseren: je moet eerder bedenken met wie je wil eten of drinken dan wat je wil eten of drinken, want zonder vriend of familie is ons leven als het voederen van een leeuw of wolf.

Interessant is om het kerstgebeuren van de familie te vergelijken met het gedachtegoed van Plato. Hij stelt voor om tijdens dergelijke feestmalen altijd een aanvoerder aan te stellen die niet drinkt, om zo controle te houden over de situatie. Wij noemen deze persoon “bob”. Hij stelt ook voor om tijdens de feesten van Dionysius te zingen, want door te zingen wordt elke vreemde een vriend. Alcohol is hier louter een aanvulling. Samen zingen en in vervoering raken van elkaars verhalen onder het genot van een glaasje wijn, daar komt het op aan. In die zin kunnen we noteren dat de familie erg “platonisch” is.

Geloven in de kerstman, een verhaal over de West-Amerikaanse indianenstam Pueblo en hun kachina

De kerstman kent veel vormen en namen in het westen, maar soortgelijke tradities zijn te vinden in alle delen van de wereld. Chaude Lévi-Strauss haalt er de traditie van de kachina bij. Eén keer per jaar verkleden ouders zich in kachina, een personage dat de voorvaderen en overledenen moet voorstellen. Op die ene dag krijgen kinderen cadeaus wanneer ze braaf geweest zijn en worden ze gestraft als ze stout waren. Er wordt samen gegeten en gedronken  en het hele jaar door proberen kinderen braaf te zijn om kachina niet teleur te stellen. De illusie die hier tot stand komt is dezelfde als die van de kerstman en is tweezijdig: ze zorgt ervoor dat kinderen gedisciplineerd kunnen worden en ze zorgt voor verbinding tussen de “levendige” jeugd en de overledenen.

In dat opzicht kan je de traditie van de kerstman verklaren. Met deze illusie tonen we dat het belangrijk is om te geven, om lief met elkaar te zijn zonder achterliggende bedoelingen. We doen even de verzuring en angsten verdwijnen. Ook al is hij maar een leugen, die kerstman, hij brengt cadeautjes zodat ook de ouderen zich kunnen verwarmen aan de jeugdige energie.

Conclusie

Wat we kunnen leren uit deze vier begrippen is dat Kerstmis voornamelijk een concept van conventies is dat we omzetten in tastbare rituelen. De cadeautjes en de mis zijn er om hoop en warmte te delen. Het feest met de familie is er om verhalen te delen en het individu te vormen, en de drank is er om alles nog eens te versterken en het delen gezelliger te maken. We kunnen deze sfeer eenvoudig zelf creëren, dus waarom brengen we deze gedachten de rest van het jaar niet in de praktijk?

Tags: , , , , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885