700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Cinema Relatos Salvajes

Published on januari 21st, 2015 | by Bavo Blanckaert

0

Relatos Salvajes (Wild Tales) – Damián Szifrón

Eigenlijk is elk goed verhaal in meer of mindere mate het relaas van een transgressie. In elk goed verhaal wordt een grens overgestoken, of die nu concreet en geografisch is – denk maar aan de Hobbit die uit The Shire trekt, waarna allerlei fantastische avonturen (in high frame rate) kunnen beginnen-, of eerder van morele aard – denk maar aan het hele oeuvre van Markies de Sade, of aan de Griekse klassieken, zoals het verhaal van Oedipus, die zijn vader vermoordt en met zijn moeder trouwt: verhalen getuigen gretig van onze overtredingen. En van onze sierlijke, lieve, ijdele of plompe pogingen om de orde daarna weer te herstellen. De Argentijnse film Relatos Salvajes (Wild Tales) zoekt in elk van zijn zes verhalen niet een beetje, maar erg radicaal, de transgressie op. De film breekt daarbij met een narratieve traditie. Want de orde herstellen? Daaraan doen ze in Relatos Salvajos niet mee. Dat klinkt naar, maar schuif gewoon maar gezellig mee aan de feesttafel aan.

Relatos Salvajes is een verhalenomnibus waarin elk hoofdstuk als een uitstekende kortfilm op zichzelf zou kunnen staan, maar die zijn grote kracht uit de variatie op zijn thema put. In zes verhalen zien we hoe mensen consequent en scrupuleloos over de rooie gaan tot ze in de situatie waarin ze zijn verzeild eigenlijk niet veel meer verder kúnnen gaan. Een dienstmeisje weifelt of ze rattenvergif in het eten van de man die haar familie treiterde zou mengen. Een miljonair vraagt een van zijn hulpjes om bij de politie aan te geven voor het dodelijke auto-ongeval dat zijn zoon veroorzaakt heeft. Een arme boer krijgt de gelegenheid wraak te nemen op de chique zakenman die hem zo-even brutaal van de weg reed. Een bruid komt tijdens de openingsdans van haar komisch-conventionele huwelijk aan de weet dat haar man een affaire heeft met een van de genodigden. En dan slagen bij iedereen de stoppen door. Niemand is bereid ook maar iemand een toegeving te doen. In plaats daarvan geeft elk personage zich over aan zijn geweld- en wraakinstincten, met hilarische en verschrikkelijke scenes tot gevolg.

Relatos Salvajes doet de Latijnse spreuk homo homini lupus, de mens is als een wolf voor zijn medemens, alle eer aan. Dat is op een of andere manier sardonisch grappig om naar te kijken. Er schuilt een soort subversief plezier in het kijken naar al die ongerijmdheden, passages à l’actes en abjecte oefeningen in controleverlies. Relatos Salvajes is donkerkomisch. Of is het juist om onze gêne af te zwakken en de herkenning af te weren dat we er zo om moeten lachen? De waanzin waaraan elk personage van Relatos Salvajes zich overgeeft, confronteert ons namelijk met onze eigen duisternis. In de komedie gedijt iets verontrustends. Ze confronteert ons met de vraag hoe snel we zelf bereid zijn taboes, wetten, zeden en normen met de voeten te treden. Wat is het precies dat ons tegenhoudt? Wat maakt ons zo schuw voor de afschuw? En hoeveel opgekropte woede is er nodig voor we uit onze voegen barsten? Toch voert Relatos Salvajes, eens de schaamte voorbij, ook naar de catharsis; het is enorm bevrijdend om fictieve personages op het bankroet te zien afstevenen. Want het zijn wij niet, want is maar film, want we zitten veilig en straks gaan de lichten weer aan.

De tragedie, de kunst, is natuurlijk al sinds jaar en dag het uitgelezen domein voor de transgressie. ‘De stof van de tragedie is verheven en verschrikkelijk, zoals bevelen van koningen, slachtpartijen, gevallen van wanhoop, zelfmoorden, verbanningen, het beroofd worden van familieleden, oudermoorden, gevallen van incest, branden, gevechten, het uitsteken van ogen, geween, geschrei, klaagzangen, begrafenissen, grafredes en lijkzangen,’ zo schreef de Italiaanse humanist Scaliger in zijn Poetices libri septem in 1561. Ook de oude Grieken waren dol op de grootste verschrikkingen in hun theaterstukken. Ook al werd de horror aan het publiek alleen mondeling bericht en nooit getoond (ze speelde zich netjes off-screen af, zoals we het vandaag zouden noemen), dat maakte de impact ervan niet minder om. Toch werd de horror er nooit redeloos bedacht. Ze werd bedacht omdat de kunst zich nu eenmaal gedraagt als een ongevaarlijke plek waar de transgressie kan worden bespeeld, overdacht en gesublimeerd.

Relatos Salvajes schrijft zich in die traditie van de dramatische grensoverschrijding in. De verbeelde verschrikkingen hebben er een bijzonder statuut. Natuurlijk, wat je wordt getoond, verwijst onomwonden naar de werkelijkheid, maar tegelijkertijd ben je je tijdens het kijken bewust dat wat je ziet geënsceneerd en geacteerd is. De vrijplaats die zich tussen feit en fictie opent, is een vrijgeleide om na te denken over de gevolgen van een mogelijke ontsporing zonder ze echt te begaan. Door de draad van de stapmatige degeneratie narratief af te tasten, kun je vrijmoedig en risicoloos met oorzaak- en gevolgrelaties experimenteren. Maar natuurlijk stelt de film ook de vraag in welke mate de dramatische transgressie een aanval en een inbreuk op de werkelijkheid is. Want hoe heeft het kijken naar al die horror, ook wanneer de lichten zijn aangegaan, ons eigen gecontroleerde vernislaagje beschaving afgevlakt? Hoe hebben de exploderende verhalen onze vrees voor de onvoorziene uitbarsting bevestigd? Hoe is onze goede smaak en gevoel voor compassie en burgerschap aangetast? Al die ambetante vragen maken van Relatos Salvajes, dankzij of ondanks al het bloed, de ingeslagen hoofden, de verbrande lijken en de aan americain préparé gesneden lijven, een magnifieke film.

Tags: , ,


About the Author


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885