700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Reviews SONY DSC

Published on juli 30th, 2015 | by Bavo Blanckaert

0

Stray Dogs – Tsai Ming-Liang

We zeggen het maar meteen zoals het is: Stray Dogs, de nieuwe film van de Taiwanese regisseur Tsai Ming-Liang, is van een schoonheid zoals je die maar zelden in de bioscoop ziet. De film is zinderend en zielsverheffend en hij verandert je blik op de wereld. Maar hij is ook moeilijk en grillig en enerverend. Het een kan niet zonder het ander: je moet het donker in om het licht te zien. Dat is sinds haar magische ontstaan de oerwet van die wonderlijke kijkkunst die cinema heet. Stray Dogs gaat over film. Dat wil dus zeggen over door het duister ploeterende, naar het licht zoekende mensen. En over de manier waarop filmtoeschouwers in eenzelfde positie dan weer naar hen kijken.

Bij regisseur Tsai Ming-Liang betekent kijken altijd in de eerste plaats: je tijd nemen. Zijn shots blijven lang aanslepen. Soms lijken ze uren te duren. Toch ligt in die lange duur een diep humanisme besloten. Je kunt mensen pas serieus nemen als je ze de tijd geeft om ze in al hun vreemde nuances te laten zijn wie ze zijn. In haar bloedmooiste vorm geeft film ons de wonderkans om lang naar de anderen te kunnen kijken. Misschien hoeft dat wel niet altijd zo vreemd te zijn: in Stray Dogs roken ze soms gewoon minutenlang gehurkt een sigaretje of kijken ze ontroerd naar een kunstwerk. Dat is wat er gebeurt als je lang naar eenzelfde beeld blijft kijken: het gewone wordt vreemd en het vreemdste doet zich plots heel gewoon voor. En net die omkering zorgt voor onthutsing en ontroering.

In Stray Dogs kijk je lang, heel lang, naar Tsais lievelingsacteur Lee Kang-Sheng, die in Tsais hele oeuvre als een kameleon of een geest steeds een andere gedaante aanneemt. Een gestalte die altijd een variant van de vorige is. In Visage (2009) speelde hij een eenzame filmregisseur, in Stray Dogs leidt Lee Kang-Sheng een zwerversbestaan. Hij leeft met zijn twee kinderen in een bouwval en verdient zijn brood door reclameborden in de lucht te houden. Vader en kinderen houden zich sterk, maar kennen ook momenten van wanhoop. Er lopen vrouwen door de film die op elkaar lijken, maar niet dezelfde zijn. Ze zijn als feeën die de belofte van troost, veiligheid en geluk in zich dragen. Met het vale licht van een zaklantaarntje wijzen ze de verschoppelingen de weg. Ook al weten ze misschien zelf niet waar die weg hen heen leidt.

Tsai weet die beelden van zwervers en feeën in een radicale mise-en-scène te gieten. Met veel oog voor architectuur. Let erop hoe precies hij een supermarkt in beeld brengt. Of een rafelig huis. Of een ruïne die op een bioscoopzaal lijkt met een muurschildering als een op een filmdoek gestold frame. Zou dat laatste beeld een statement zijn van een regisseur die met Stray Dogs zogezegd zijn laatste traditionele film maakte, omdat film ‘niet meer als een serieuze kunstvorm wordt beschouwd’? De bioscoop als ruïne: in dat beeld huizen ook positieve krachten. Want alleen in de puinhoop kunnen het nieuwe, het nog-niet-eerder-geziene en het diepste wezen van de dingen weer hun beloop nemen. Pas in zo’n ruimte kan een film als Stray Dogs naar een innoverende beeldtaal zoeken.

Door zo fundamenteel met tijd en ruimte te spelen, gaat Stray Dogs bijna op sciencefiction lijken. Een aardse vorm van sciencefiction, want Tsai toont nooit echt fantastische dingen. Stray Dogs wordt sciencefiction omdat wie zich aan het grillige ritme van de beeldenstroom overgeeft, vreemde scheuren en kieren van zijn hoofd opengezet voelt worden en op die manier naar een sectie van zijn bewustzijn reist dat zelden verkend wordt. Op die plek gaan de dingen aan een trager tempo vooruit, maar daardoor lijken ze be-grijp-elijker, dat wil zeggen: plots lijken ze zich grijp-baarder voor te doen. Nadat je Stray Dogs hebt gezien, is het net alsof nieuwe inzichten zomaar voor het oprapen liggen.

De schoonheid van Stray Dogs culmineert in een elf minuten durend shot waarin een man en een vrouw naar een tekening kijken. Elf minuten lang verroeren ze zich bijna niet. Elf minuten lang blijft ook de camera stilstaan. Er is geen muziek. Er gebeurt niets op de achtergrond. Hij neemt soms een slok van een flesje. Zij pinkt een traan weg. Zelfs al ben je nog zo helemaal in de film opgegaan, je schuifelt toch even gefrustreerd op je stoeltje. Maar dan. Dan gebeurt er iets. Iets wat alles -de film, de wereld, jou en jouw blik- op zijn kop zet. Ga dat zien. Stray Dogs is geen gemakkelijke kost. Wel een adembenemend, daadkrachtig, overrompelend meesterwerk.

 (* Stray Dogs komt alleen op een groot bioscoopdoek tot zijn volle recht. In België loopt de film –tot eind augustus- enkel in het Brusselse kunstenhuis Flagey. Daarheen!)

Tags: , , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885