700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Cinema tale-of-princess-kaguya-1

Published on september 13th, 2014 | by Bavo Blanckaert

0

The Tale of Princess Kaguya

Het is wat te veel van het goede: twee belangrijke animatieregisseurs die in hetzelfde jaar hun afscheidsfilm in de zalen brengen. Ook echt van het goede, het magnifieke, het verbluffende: zoals eerst Hayao Miyazaki ons met The Wind Rises -letterlijk- van onze sokken blies, zo overdondert nu zijn leermeester en partner in crime Isao Takahata met The Tale of Princess Kaguya. De film is een in zachte aquareltinten verteld sprookje dat, ondanks al zijn fantastische elementen, gewoon over óns gaat: over echte mensen, met ambities, weifelingen en grote verliezen. Dat ze uit potloodlijnen bestaan, doet er niet toe.

Regisseur Isao Takahata baseerde zijn film op een tiende-eeuwse Japanse mythe. Het verhaal begint wanneer een oude bamboesnijder in het bos een klein prinsesje vindt dat als een popje in een bamboestengel slaapt. Hij brengt haar voorzichtig naar zijn hut waar ze in de armen van zijn vrouw in een mensenbaby verandert. De twee oudjes beslissen het meisje zelf op te voeden. Midden in de natuurpracht die de films van Takahata (maar bij uitbreiding alle werkjes van Studio Ghibli) zo bezield bezingen, groeit het meisje op tot een vroegwijze adolescente die graag met de kinderen uit de buurt speelt en daarbij respect ontwikkelt voor alles wat leeft. Maar wanneer haar adoptievader de bamboesnijder nieuwe bovenaardse tekenen in het bos ontwaart, interpreteert hij die als hemelse signalen dat het meisje van hogere komaf is en niet geschikt om tussen de boeren te leven. Kaguya verhuist naar de stad, waar ze wordt klaargestoomd om als een hoofse prinses aan een prins uitgehuwelijkt te worden. Maar of ze daar gelukkiger van wordt, is maar de vraag.

Of nee, niet echt dé vraag. Natuurlijk kant Isao Takahata zich tegen het kunstmatige en materialistische karakter van de adel en prijst hij Kaguya’s verlangen naar vrijheid. De echte vragen waar de film rond draait, zijn hoe ze die kan bereiken binnen de afgebakende grenzen van haar stand, hoe ze door het valse geluk heen kan prikken waarin ze zichzelf treurend terugtrekt en hoe ze die onafhankelijkheid kan bereiken zonder dat ze daarbij haar naasten in diskrediet brengt. Want niemand in The Tale of Princess Kaguya probeert een ander bewust schade te berokkenen. Dat is een Studio Ghibli-kenmerk: niemand is er uitgesproken slecht. Tragedies gebeuren er uit onkunde, omdat personages klunzen of niet voldoende naar elkaar kijken om zo aan de weet te komen wie die ander werkelijk is. Dat laatste komt omdat Studio Ghibli-personages constant veranderen, letterlijk, transformatie is er de orde van de dag: wasberen worden er sprekende tanuki’s (in Pompoko), ouders veranderen er in varkens en prinses Kaguya komt er eigenlijk van een andere wereld.

Die ouders die in varkens veranderen komen uit Spirited Away, misschien wel de bekendste film uit de Studio Ghibli-stal (hij won een Gouden Beer in Berlijn en een Oscar). De regie ervan was niet in handen van Isao Takahata, maar van zijn compagnon Hayao Miyazaki, die ook verantwoordelijk was voor My Neighbor Totoro, Ponyo on the Cliff by the Sea en die andere film over een rebelse prinses, Princess Mononoke. Miyazaki moge dan de bekendste regisseur van de twee zijn, Takahata is even belangrijk voor de Japanse tekenfilm. Het was Takahata die Miyazaki als talentvolle jongeman ontdekte en hem als animator inlijfde in de productie van Hols: Prince of the Sun. En samen zijn Takahata en Miyazaki de oprichters van de onafhankelijke tekenfilmstudio Studio Ghibli, die er kwam als een reactie op de corruptie in andere Japanse tekenfilmhuizen. Het zal altijd wel de filmgeschiedenisboeken ingaan dat Miyazaki liever films met een fantastische inslag maakte en dat Takahata, met kleppers als Grave of the Fireflies en Only Yesterday, eerder het realisme omarmde. Het is niet minder dan frappant dat beide grootmeesters in hetzelfde jaar afscheid nemen van hun stiel.

Zoals dat gaat bij afscheidsfilms (kijk ook naar Fanny & Alexander van Ingmar Bergman of Trois Couleurs: Rouge van Krzysztof Kieślowski) heb je het gevoel dat Takahata en Miyazaki hun hele hebben en houden in hun laatste film hebben gestoken. Alsof ze alle gedachten en ideeën die ze in de loop van hun werk voorzichtig hebben ontwikkeld hier nog eens als een klinkende slotsymfonie herformuleren. Afscheidsfilms geven álles. Er wordt wel eens beweerd dat debuutfilms heel persoonlijke werkstukjes zijn –in een eerste film probeert een regisseur in alle dringendheid zijn ei te leggen; wie weet komt er nooit een tweede. Afscheidsfilms zijn daarom ook zo persoonlijk, dat er nooit nog een nieuwe film komt is er een zelfopgelegd devies. Beginnen en eindigen gebeurt zo bij een persoonlijk zelf, dat vanuit die eigenheid naar de wereld kijkt, want daar gaat cinema over: zelf naar de wereld (leren) kijken. Uiteindelijk is het belang van dat zélf naar de wereld kijken ook wat prinses Kaguya en haar naasten inzien: dat je pas bespreekbare eigen inzichten kunt ontwikkelen wanneer je bevrijd bent van de gevangenissen die je jezelf en de anderen oplegt. Het titelpersonage van Takahata’s sluitstuk heet niet voor niets ‘Kaguya’, wat Japans is voor ‘schitterend licht’, het is de materie waarvan cinema is gemaakt.

Alles geven betekent ook dat er in een afscheidsfilm plaats en lef is voor elementen die anders misschien niet zo radicaal uitgedrukt zouden worden. Net zoals Miyazaki’s The Wind Rises, eindigt The Tale of Princess Kaguya bijvoorbeeld in groot verdriet. Onuitwisbaar verdriet, dat wel recht in de ogen wordt gekeken en zo toch een zweem van hoop in zich draagt. Miyazaki’s slotscène speelde zich af tussen de brokstukken van een vliegtuigkerkhof, Takahata eindigt met feestmuziek bij een zielsontroerende scheiding. Twee keer gaat het over de onmogelijkheid de tijd terug te draaien, twee keer wordt de som van de verliezen gemaakt. Het is niet het makkelijkste verdriet dat je in een film kan verbeelden, en al zeker niet in een tekenfilm. En dan is er nog de vorm, die fantastische tekenstijl die meedeint met het gemoed van prinses Kaguya. Isao Takahata experimenteerde al vaker met een combinatie van verschillende (teken)filmstijlen in eenzelfde productie, kijk maar naar zijn kortfilm Winter Days (https://www.youtube.com/watch?v=hLAkf9oHmLo), waarin een traditionele Oosterse iconografie wordt afgewisseld met live-actionbeelden van… een toiletpot. Maar nog nooit deed hij het zo uitgesproken in een lange film. De scène waarin Kaguya woedend door een landschap waart en in haar razernij tot abstracte houtskoolvlekken vervaagt, is van een oogverblindende schoonheid.

Het is niet zeker hoe het Studio Ghibli verder zal vergaan zonder Isao Takahata en Hayao Miyazaki. Natuurlijk waren zij niet de enige regisseurs bij de studio, maar ze waren behalve haar oprichters wel de maestro’s waarop de studio boog. Goro Miyazaki, de zoon van Hayao, maakte de heel erg mooie films Tales from Earthsea en From up on Poppy Hill. Hiromasa Yonebayashi regisseerde het lieve The Secret World of Arrietty. Het wordt bang afwachten wat de toekomst Studio Ghibli brengt, maar met The Tale of Princess Kaguya hebben ze opnieuw een warme prachtfilm aan hun indrukwekkende oeuvre toegevoegd.

FILMCREDITS     Regie: Isao Takahata     Scenario: Isao Takahata & Riko Sakaguchi     Met stemmen van: Aki Asakura, Yukiji Asaoka, Takeo Chii     Productie: Yoshiaki Nishimura & Seiichiro Ujiie     Muziek: Joe Hisaishi

Tags: , , , , , , , , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885