700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
Interviews punklayout05_END.qxd

Published on januari 10th, 2015 | by Meerkat Magazine

0

Ulli Lust – interview

Het is zondag, de boekenbeurs heeft net haar deuren gesloten en tegenover mij staat Ulli Lust. Haar tot nog toe belangrijkste werk ‘Vandaag is de laatste dag van de rest van je leven’ is eindelijk verschenen in het Nederlands, met dank aan Uitgeverij Scratch. We recenseerden haar kanjer van een strip en kregen de kans om een interview af te nemen, want voor de allereerste keer kwam ze naar België.

Dag Ulli, om meteen met de deur in huis te vallen: ik was waanzinnig gefascineerd door je strip. Zeker omdat het verhaal binnen de punkcultuur plaatsgrijpt. Ikzelf heb altijd met een romantische blik naar de punkcultuur gekeken. Hoe was het om er middenin te leven? 

Toen ik 17 was en in Wenen was beland, kwam ik terecht in de punkcultuur – een beetje toevallig, maar ook omdat ze mij fascineerde. In 1984 was de punkcultuur echter al aan het uitsterven en was wat er overbleef niet echt het meest interessante. Ik behoorde tot een groepje punks, maar niet echt de meest stoere of meest harde punks. Het waren mensen die graag dronken, feestten en wat amok maakten. Ik had eigenlijk snel door dat het geen levensstijl was, maar op je 17de is het wel een waanzinnig inspirerende stijl.

Ja, het is inderdaad niet echt iets om eeuwig in te blijven, maar wel een goede inspiratiebron. In jouw stijl zit heel wat DIY-spirit. Toch een overblijfsel van je punkperiode? 

Jazeker, ik raad alle tieners aan om in de punk te belanden, het is een erg vrijmakend proces waar je door experimenteren en vallen en opstaan veel dingen leert. Niets moet perfect zijn, verre van, dus is het leuk om dingen uit te proberen. Het geeft je een gevoel dat alles kan en alles mag. Ik heb heel wat van mijn energie uit de DIY gehaald. Die energie vind je nog steeds in Berlijn, dat is een groot contrast met Wenen en Oostenrijk in het algemeen. Mensen komen samen, proberen iets uit, organiseren expo’s voor elkaar. Het bruist er en dat is een fijne sfeer om in te vertoeven.

Het valt me op dat je in je autobiografische strip vertrekt uit Wenen, door Italië reist en dan terug bij je ouders belandt. Hoe vestig je je dan uiteindelijk als tekenares in Berlijn?

De zin om te tekenen is er altijd al geweest. Toen ik terugkwam van mijn avontuur, ben ik gaan tekenen voor de mode, wat ik ook als opleiding had gedaan. Maar dan begon er iets te kriebelen, ik wilde narratiever tekenen en dat was een groot probleem in Oostenrijk. Oostenrijk heeft een rijke traditie aan karikaturen, er bestaat zelfs een museum voor, maar een striptraditie is ver zoek. Toen ik naar de animatie- en tekenacademie aan de Weense universiteit ging, kwam ik tot de conclusie dat dat niets voor mij was. Het enige dat ze daar maakten waren abstracte animaties en tekeningen. Figuratief tekenen en verhaal inbrengen was gewoonweg not done. Dat vond ik heel jammer. Na twee kinderboeken wou ik iets anders en begon ik in Berlijn grafisch ontwerp te volgen. Toen vond ik eindelijk mijn draai en ben ik beginnen publiceren, maar zoals vaak was het echt niet makkelijk. Ik begon met enkele erotische comics en zocht mijn stijl. Het was pas met Heute ist der letzte Tag vom Rest deines Lebens dat ik het gevoel had mijn stijl een klein beetje onder controle te hebben.

Nu we het toch over je belangrijkste werk hebben: hoe begin je aan een strip van bijna 500 pagina’s? 

Je begint niet echt met het idee dat je 500 pagina’s gaat tekenen – ik had er al 100 nodig om iets of wat goed te worden in wat ik tekende. In totaal heb ik er meer dan 5 jaar over gedaan om deze strip af te werken. Bij momenten was het niet makkelijk, want je twijfelt constant aan je werk en toch wil je het afwerken.

Het was ook erg moeilijk om een uitgever te vinden. Voordat ik deze strip afwerkte, heb ik nog een 150 pagina’s tellende strip gemaakt voor mijn eindwerk. Ik ben ook daarmee naar uitgeverijen gestapt, maar niemand heeft toen positief gereageerd. Toch vond ik het noodzakelijk om mijn verhaal als 17-jarige puber te bespreken in een groot werk. Het verhaal is iets meer rock -‘n-roll dus ik geloofde er meer in, maar het heeft 3 jaar geduurd voordat ik een uitgever heb gevonden – een geluk dat ik op dat moment in Berlijn zat.

Hoe was het om in Oostenrijk, een land waar de stripcultuur niet echt aanwezig is, een stripboek uit te brengen?

Er zijn enkele reviews in de krant verschenen, maar dat had ik te danken aan het feit dat ik al succesvol was in Duitsland. Ze waren verder niet bijster enthousiast. Een geluk dat ik daar een goede uitgever heb gevonden die blij was met mijn werk. Dankzij een prijs die ik in Amerika gewonnen heb heeft mijn boek in Oostenrijk nog een tweede adem gekregen. Ik kreeg hierdoor ook nog eens een prijs in Oostenrijk, een heel goede prijs, met geld! Maar verder werd ik nooit uitgenodigd voor een lezing of dergelijke. Ze hebben wel een karikatuurmuseum, maar verder niets.

Toch staan de Oostenrijkers meer en meer open voor comics en strips, nu ze merken dat de karikatuurwereld erg klein is geworden in Oostenrijk. Voor hen moet het altijd grappig zijn, maar zo zijn strips niet altijd. Ik was verwonderd toen ze me onlangs een mailtje stuurden om te vragen of er delen van mijn werk in hun vernieuwde museum tentoongesteld mochten worden. Ik zei ‘ja maar ik ben niet grappig hé!’ Dat vonden ze niet erg, ze beseffen nu dat ze niet enkel meer op karikatuur kunnen teren.

Waarom ben je naar Berlijn getrokken?

Ik ben in 1995 in Berlijn terechtgekomen nadat ik tevergeefs had geprobeerd om een plaats te vinden in Oostenrijk. Ik stond er versteld van het warme onthaal – helemaal anders dan aan de academie in Wenen. Mensen in Berlijn hebben altijd zin om iets te doen, iets op te starten, een expo te organiseren, een collectief op poten te zetten. Die drang naar creatie werkte voor mij aanstekelijk. In Wenen moet je al heel succesvol zijn voor je opgemerkt wordt. In Berlijn staan ze net open voor experiment, dat was voor mij perfect. Ik had heel veel energie, maar was gewoon nog niet goed. De universiteit in Berlijn stond ook open voor narratieve tekenkunst. In Wenen moest ik me altijd verantwoorden voor mijn stijl. Hier in Berlijn stond iedereen open om expo’s te organiseren. Ik kreeg ook heel wat hulp van de universiteit: ze gaven mij de kans om de theorie over te slaan omdat ik volgens hen zo goed was. Dat vond ik heel flatterend. Mensen uit Wenen zijn heel pessimistisch, ze durven nooit aan iets te beginnen, ze zouden liever sterven dan falen. Heel negatieve sfeer. Van daaruit is het voor mij alleen maar positiever geworden.

Wat zijn je plannen op dit moment?

Natuurlijk ben ik bezig met nieuw werk, maar ik laat het groeien. Mijn stripwerk neemt heel veel tijd in beslag, maar wat nog veel meer tijd in beslag neemt, is mijn job als leerkracht. Ik vind dat heel leuk, maar het slorpt al mijn tijd op. Ik doe het omdat ik daardoor een zeker pensioen heb, en ik hoop dat ik een goede leerkracht ben. Dus nu ben ik een professor die probeert tijd te vinden om aan een nieuwe strip te werken. Het kan erger natuurlijk (lacht).

Op dit moment ben ik aan een nieuw autobiografisch werk bezig over twee mannen die elkaar graag zien, maar beiden in een tumultueuze driehoeksrelatie zitten. Ik hoop het tegen 2018 af te hebben, aangezien ik nu nog minder tijd heb. Ik moet steeds in een bepaalde flow geraken voordat ik echt kan tekenen, dat duurt makkelijk 3 à 4 dagen. Nu ik drie dagen per week lesgeef, is de flow onderbroken en lukt het mij niet meer om door te tekenen. Ik zal een nieuw systeem moeten vinden.

Heel erg bedankt voor je tijd! We wensen je een succesvol 2015 toe waarin je de tijd vindt om te blijven doen wat je graag doet.

Tags:


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885