700-039 312-50exam MA0-101exam SK0-004pdf ASF 70-494 pdf 70-673exam C9560-503 98-367 70-534dump NS0-505 70-342exam pdf CHFP 070-410practice exam 1V0-603 pdf 1Z0-804pdf C8010-250 312-50V9 pdf C2150-508 98-368pdf займы онлайн займ на карту кредит онлайн на карту микрозаймы онлайн микрозайм онлайн микрозаймы займы на карту займ онлайн микрозаймы на карту кредит на карту займы онлайн на карту микрозайм на карту кредит на карту онлайн срочный займ на карту займ онлайн на карту
CD Reviews Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

Published on maart 12th, 2015 | by Lise De Mey

0

Wild Flowers – Bony King

The Bony King of Nowhere is niet meer: lang leve Bony King! De geboorte van zijn nieuwe plaat viert Bram Vanparys met een nieuwe, kortere artiestennaam. Ook zijn muziek evolueert: de melancholie blijft, maar baadt nu in een smakelijk countrysfeertje.

Voor Wild Flowers trok Bony King naar L.A. Dat hij door Amerikaanse muziek beïnvloed werd zal dus niemand verbazen. In zijn vorige albums herkenden we al invloeden als Neil Young en Bob Dylan. Op dit album zorgen de harmonische backing vocals, bendende elektrische-gitaarsolo’s, vioolpartijen en piano voor een erg aanwezige countrysfeer, die door haar donkere thema’s en melancholie soms ook wel wat blues aandoet.

Wild Flowers is zo een van die platen waarvan je de subtiele verschillen tussen de songs mettertijd leert ontdekken. Tijdens een eerste luisterbeurt lijken veel van de nummers op elkaar, op bepaalde hoogvliegers als Sad Rosanne, One More Night en Wild Flowers na. Maar na enkele keren luisteren apprecieer je ook de nummers die op het eerste gezicht minder interessant lijken, zoals Summer Nights en Wandering Light.

De single Sad Rosanne heeft zijn weg naar de Vlaamse radiozenders ondertussen al gevonden. Het lied is een echte Ohrwurm, met een refrein dat dagen aan een stuk in je hoofd kan blijven hangen. Ook het refrein van One More Night, dat met zijn pianopartijen soms wat aan Billy Joel doet denken, blijft hangen: “But honey let me in / just one more night”. De mooie piano- en gitaarsolo’s naar het einde toe geven het nummer net dat ietsje extra.

De titelsong Wild Flowers is een van de beste op het hele album. Het nummer ademt sereniteit en krijgt een prachtige melodische muzikale ondersteuning. De bas en drum worden langzaamaan sterker en geven het geheel een erg volle sound. Ook de lyrics zijn wat we van Bony King gewoon zijn: een nostalgische tekst over een meisje dat hij heeft ontmoet maar waar hij niet bij kan blijven, omdat hij in zijn hart een reiziger is met “other places to go”.

En Bony King zou natuurlijk (The) Bony King (of Nowhere) niet zijn zonder deze nostalgie. Ze komt tot uiting in Wild Flowers, maar ook in Sweet Love, River Child, en At the Gates of Town. Het liefdeslied Sweet Love klinkt dankzij de meerstemmige passages als een warm countrynummer, maar straalt door de melancholische melodie en stemklank tegelijkertijd ook blues uit.  River Child is dan weer een ingetogen ballad die meer doet denken aan het werk op vorige albums: een solo Vanparys begeleid door gitaar. Een mooi nummer dat live zeker voor kippenvel zal zorgen. Het refrein van At the Gates of Town is, net als bij Sad Rosanne, erg meezingbaar: “And the shadows waiting / in the deep of the night / will guide us all along the road”. De aanstekelijke elektrische gitaar- en pianosolo’s naar het einde toe maken het nummer helemaal af.

Naast piano, bas, gitaar en drums speelt ook de viool (of fiddle) in sommige nummers een belangrijke rol. Ze is in Wandering Lights bijvoorbeeld al vanaf het begin prominent aanwezig. Het hierbij horende countrygeluid wordt versterkt door de samenzang met een vrouwelijke achtergrondzangeres, en neigt af en toe zelfs naar folk (zeker tijdens de vioolsolo). Eindigen doet het album in schoonheid met Got to let you know, een intiem nummer waarin piano en viool met elkaar in duet gaan tijdens de prachtige interludes.

Wild Flowers van Bony King is met andere woorden nog steeds herkenbaar als het werk van de vroegere Bony King of Nowhere, maar dan met een sterke hint naar folk-country, wat het geheel een interessante, vollere sound geeft. Dit lijkt een logische evolutie, die past bij de sfeer van Vanparys’ muziek en die goed in zijn bereik ligt. Fans zullen smullen van deze continuïteit, maar tegelijkertijd wordt het ook duidelijk dat Bony King gegroeid is in zijn werk. Zijn nummers blijven even puur en melancholisch, maar krijgen er nu ook nog eens een mooie muzikale omkadering bij.

Tags: , , ,


About the Author


Back to Top ↑

CPSM1 CQE CSQA CSSBB CSTE CTAL-TA_Syll2012 E20-002 E20-005 E20-329 E20-517 E20-547 E20-891 642-874 642-889 642-998 642-999 644-066 644-068 646-048 646-205 646-985 648-244 648-247 9A0-150 9A0-152 9A0-154 9A0-164 9L0-410 9L0-412 9L0-806 A00-202 A00-260 A2010-570 A2010-651 1z1-051 Certification 1Z1-052 1Z1-061 1Z1-102 1Z1-456 1Z1-457 1Z1-506 1Z1-560 200-001 200-530 220-801 dumps CPA CPP CTAL-TM_Syll2012 E10-001 E20-007 E20-335 E20-370 E20-485 E20-545 E20-597 E20-690 E20-816 E20-818 E20-885